به بهانه آغاز اکران فیلم سینمایی "ترومای سرخ" آخرین ساخته اسماعیل میهن دوست گفتگویی داشتیم با مدیر جلوه های ویژه ی این اثر، مرتضی مشهودی از اساتید برتر مجتمع فنی تهران در حوزه تدوین و جلوه های ویژه، که در ادامه آن را می خوانید.

مرتضی مشهودی در ابتدای سخنانش با اشاره به اینکه امروزه جلوه های ویژه ی رایانه ای در اکثر فیلم ها وجود داشته و نقش بسیار پررنگی در تولید آثار سینمایی دنیا ایفا می کند خاطر نشان کرد، مساله جلوه های ویژه در سینما مانند سایر ارکان تولید یک فیلم در مرحله پیش تولید طراحی و پیش بینی می شود. کارگردان پس از انجام دکوپاژ اولیه فیلمنامه، با متخصصین جلوه های ویژه جلساتی خواهند داشت تا پیش بینی های لازم جهت مرحله تولید انجام شود. هرچقدر این پیش بینی ها دقیق تر و حرفه ای تر انجام شود ضمن تاثیر مستقیم در کیفیت کار نهایی، در کاهش هزینه های تولید نیز نقش بسزایی خواهد گذاشت. این مساله از چندیدن منظر قابل تامل است. اول اینکه ما به واسطه ی تکنیک ها و ترفندهای بسیار گسترده ای که در این حوزه وجود دارد غیر ممکن ها و ناشدنی های یک فیلم نامه را بر پرده سینمای ممکن و قابل نمایش می کنیم. دیگر اینکه محدودیت ها و کمبودهایی را که در صحنه ممکن است برای یک فیلم در شرایط معمول و واقعی وجود داشته باشد را بر طرف و فراهم می سازیم و در نهایت این هنر می تواند ایراداتی که در زمان تولید ناخواسته گریبان گیر تصویربردار و کارگردان شده را برطرف کند.



مجتمع فنی تهران دوره اموزش جلوه های ویژه تدوین


وی در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به تاریخچه جلوه های ویژه ی رایانه ای در سینمای ایران افزود، متاسفانه در ایران علارقم وجود توانایی ها و امکانات بلقوه، این هنر کمی دیر توانست به بدنه سینما وارد شده و کمک رسان شود. عدم پذیرش این رشته توسط کارگردانان بدنه سینما و مقاومت ایشان با این فن از یک سو، و از طرفی ضعف فیلمنامه نویسان در خلق فضاهایی که می توان با این هنر به تصویر کشید از سویی دیگر باعث شد تا این گروه سال های زیادی پشت در اتاق های تولید دفاتر سینمایی منتظر بمانند. فیلم ها تنها در ژانر اجتماعی تولید می شد و همین ژانر نیز با کمترین افت و خیز بصری همراه بود. این مساله در شرایطی بود که بر خلاف سینما، تولید کنندگان موزیک ویدئوها بسیار هیجان زده رو به استفاده از این هنر آورده و رشد چشم گیری در این حوزه داشتیم، علارقم اینکه ساخت موزیک ویدئو بصورت غیرمجاز و زیر زمینی رخ می داد اما استفاده از این فن روز به روز گسترش یافت. البته که این مساله هم سینمای بدنه را وادار به روی آوردن به این حوزه نکرد. در گام بعدی این صنعت تیزرهای تلویزونی بود که خود را مجهز به این دانش کرد و از مواهب آن بهره مند شد.
رویکرد موسسات و شرکت های تولید کننده تیزر تلویزیونی به صورتی بود که محصول هنر جلوه های ویژه بیشتر به چشم مخاطبین آمد و طیف وسیع تری نتیجه و کیفیت این هنر را مشاهده کردند. پس از آن رفته رفته با ظهور کارگردانان جوان در سینما این هنر توانست جایگاه خودش را یافته و آرام آرام کارگردانان صاحب نام سینما را نیز مجاب به استفاده کند.
امروزه خوشبختانه علارقم کمبودها و کاستی ها آینده ای روشن برای این هنر قابل تصور است و رشد روزافزونی را در این هنر صنعت شاهد هستیم.
مرتضی مشهودی در ادامه سخنانش با اشاره به فیلم سینمایی ترومای سرخ بیان کرد، فیلم ترومای سرخ به دلیل پیچیدگی های موجود در فیلمنامه و بهره گرفتن از نماهای خارجی متعدد و قالب بر داستان، فیلمی دشوار و پر چالش برای کارگردان و عوامل آن بود. از جمیع جهات کار کردن در مترو، ماشین در حال حرکت، سفرهای شهری بی وقفه کاری سخت و سنگین است، جدای از مساله تصویر برداری، صدابرداری، نورپردازی و.... عوامل خارجی که غیر قابل کنترل هستند نیز مشکلات متعددی برای تیم تولید ایجاد می کنند، بویژه در مترو که محدودیت ها چندین برابر می شود.

در اصل ورود من به این فیلم از جایی بود که دستگاه های ارتباطی مثل گوشی تلفن همراه، تبلت و مانیتور ماشین نقشی محوری در قصه داشتند به گونه ای که شخصیت اصلی قصه با استفاده مداوم از این وسیله های ارتباطی با دنیای حقیقی در ارتباط بود. برقراری تماس ها و زمان بندی دقیق آن در پلان های تقطیع شده همچنین اضافه کردن تصویر مخاطب تماس در مانیتور ماشین در حال حرکت، نوشتن متن پیامهای ارسالی و دریافتی، نوشتن متن های ادبی در تبلت شخصیت اصلی فیلم باید به گونه ای طراحی و اجرا می شد که برای تماشاگران فیلم قابل خواندن و فهم باشد. متن ها و مخاطبین تماس ها و هر آنچه در این وسایل ارتباطی  می بینیم هر یک دارای هویت بوده و مهم بود که بیننده کامل آن را دریافت کند تا بتواند همراه قصه بماند و خط داستان را گم نکند.
بخش دیگری از این مساله مربوط بود به تماس های تصویری که در سکانس های پایانی چالش عمده جلوه های ویژه بود. همچنین پلان های داخل مترو و ایجاد فضای حرکتی در واگن ها از دیگر موارد کاربردی جلوه های ویژه در این فیلم بشمار می آید.
در پایان نیز طراحی و اجرای تیتراژ که با نظر و دکوپاژ کارگردان به گونه ای دیده شده بود که پس از خروج بازیگر اصلی از کادر در آخرین نما از آخرین سکانس فیلم،  نمای اکستریم لانگ شات شهر تهران را می بینیم که در فاصله زمانی کوتاهی به شب خواهد رسید و تیتراژ فیلم از لابلای ساختمان های شهر بیرون خواهد آمد. در این صحنه نیز با اضافه و حذف کردن ساختمان ها و مرتب کردن شکل کلی قاب، اقدام به شب کردن زمان پلان کردیم که این مساله نیاز به نورپردازی برای پنجره های ساختمان ها داشت. طراحی و اجرای این پلان یکی از سنگین ترین رندرهای جلوه های ویژه ی این فیلم را به خود اختصاص داد.

مرتضی مشهودی، از اساتید برتر مجتمع فنی تهران در حوزه تدوین و جلوه های ویژه، در پایان سخنانش با آرزوی دیده شدن فیلم توسط بینندگانی که مایل هستند فیلمی متفاوت و بهره برده از قالب سینمایی برای بیان قصه و خلق سکانس هایی جذاب شهری ببینند گفت، تمام تلاش من و همکارانم در بخش جلوه های ویژه فیلم این بوده که هیچ اثری از هنر ما دیده نشود و مخاطب در هیچ صحنه ای متوجه حضور ما نشود. این باور پذیری و طبیعی بودن کمال پیرزوی ما در اجرا موفق هنرمان است.


مشاوره و ثبت نام
88889796
داخلی 111

مجتمع فنی تهران دوره اموزش تدوین جلوه های ویژه